வா !! என்னுடன் வா !!

~ வா !! என்னுடன் வா !! ~

என் இளமையும் கரையும்
உன் கண் மையில்,
மண் தின்னும் உடலை
மனம் கொன்றுக் கொண்டிருக்கிறது,
உன் நினை'வில்' இலக்கு என நெஞ்சம் ;
கன்னங்குழியிலே சமாதியாகிறேன்
ஒவ்வொரு முறை எத்துப் பல் சிரிப்பில் !
வா ! என்னுடன் வா !
வாழ்க்கையின் சுமையை
இலகுவாக சுமக்கலாம்
நரை வரை !!
வழியெங்கும் பூவாவேன்
நீ மிதிக்க முள்ளிருக்காதே,
பயணம் தூரமென்றாலும்
நேரம் குறைவே !
உனக்கு புரியாவிட்டாலும்
வராவிட்டாலும்,
அழைப்பது என் கடமை
வா !! என்னுடன் வா !!